Adın diğer yarısı
Koleksiyon: Primuseum'un antikaları aslında nelerden oluşuyor
Otuz küsur yıl önce her şeyi başlatan gaz lambası Primus ve ardından raflara eklenen 3.000'den fazla Rioplatense yaşam parçası.
Primuseum biletlerini GetYourGuide'da görün ↗Ad nereden geliyor
| Raflarda neler var | Yaklaşık ne kadar |
|---|---|
| Koleksiyonun başlangıç noktası olan Primus gaz lambaları | Yaklaşık 300 lamba |
| Montevideo çevresinden kurtarılan kafe ve bar donanımları | Mobilyalar, tabelalar, demirbaşlar |
| Günlük ev eşyaları | Şişeler, tabaklar, lambalar ve daha fazlası |
| Koleksiyonun bütünü | 3.000'den fazla parça |
Bir soba markasından doğan isim
Primuseum", "Primus" ile "museum" kelimelerini birleştiriyor. Primus, 20. yüzyılın ortalarında elektrikli ve gazlı cihazlar devralmadan önce Güney Amerika genelinde evlerde, kafelerde ve iş yerlerinde yaygın olan İsveç markası bir gazyağı sobası ve ısıtıcısıdır. Restoranın koleksiyonunda, çeşitli boyut ve modellerde yaklaşık 300 adet bulunuyor — her şeyin etrafında inşa edildiği parçalar bunlar ve raflardakilerin artık küçük bir kısmını oluştursalar da ismin sebebi olmaya devam ediyorlar.
Otuz yıllık koleksiyonculuk
Koleksiyon, otuz yıldan fazla bir süre önce Primus sobalarıyla başlayan ve eklemeye devam eden Mazzoni ailesine ait — bir küratör ve kataloğu olan resmi bir müze edinme programı olarak değil, bir aile koleksiyonunun büyüme eğiliminde olduğu gibi, parça parça, ev satışı ev satışı, bir malikaneyi dolduracak kadar. Bu gayri resmi, birikmiş his, restoran için yapılmış temalı bir dekorasyon işi yerine gerçek bir koleksiyon olarak okunmasını sağlayan şeyin bir parçası.
Evin kendisi koleksiyonun bir parçası
Bina, 1870 yılına dayanıyor; Montevideo'nun eski şehri Ciudad Vieja'da Pérez Castellano ile Washington'un köşesinde — tesadüfen, akşam yemeğiyle servis edilen şarap üzümü Tannat'ın Fransa'dan Uruguay'a ilk geldiği on yılla aynı. Öyle görünmesi için inşa edilmiş temalı bir restoran değil, gerçek bir 19. yüzyıl Rioplatense malikanesi; odaların yüksekliği, orijinal zeminleri ve pencerelerin oranları, raflarda duran her şey kadar atmosferin bir parçası.
Otururken başınızın üzerindeki duvarlarda aslında ne var
Ocakların ötesinde: tarihi Montevideo kafe ve barlarından kurtarılan mobilyalar, emaye tabelalar ve demirbaşlar; ayrıca şişeler, tabaklar, lambalar, saatler ve ev eşyaları gibi gündelik objeler — güzel sanatlar ya da müze kalitesinde antikalar yerine sıradan Rioplatense ev ve kafe yaşamının izini sürüyor. Küratörlü bir sergiden çok, çok büyük ve çok yoğun bir tavan arasını andırıyor; ki asıl mesele de tam olarak bu: insanların gerçekte nasıl yaşadığının, nasıl içtiğinin ve nasıl yemek pişirdiğinin bir kaydı; etkilemek için bir araya getirilmiş bir koleksiyon değil.
Halka açık bir müze değil, özel bir koleksiyon
Koleksiyonun kendisi için gündüz ziyaret saatlerine ait ayrı bir bilet yok — mekân perşembeden pazara 20:30'dan itibaren akşam yemeği ve gösteri için açılıyor ve koleksiyonu o zaman görüyorsunuz. Bunu, gün içinde bağımsız olarak ziyaret edebileceğiniz bir müze olarak değil, akşam yemeğinin bir parçası olarak düşünün; gün ışığında antika eşyalara göz atmak sizin için tango gecesinden daha önemliyse, Montevideo'da bunu yapmanın yolu bu değil ve Ciudad Vieja'da olağan gündüz saatlerinde açık olan daha geleneksel başka müzeler var.
Masanızda nelere dikkat etmelisiniz
3.000'den fazla parça odalara yayılmış durumda; tüm koleksiyonu tek seferde kavramaya çalışmak yerine, oturduğunuz yere en yakın rafta ne varsa ona gerçekten bakmaya değer — ki zaten tek bir akşam yemeği boyunca bunu başarmak pek de mümkün değil. Bir lamba, bir şişe takımı, eski bir kafe tabelası; her biri küçük ama kendine özgü bir hikâye taşır — restoran her birini resmî bir müzenin yapacağı gibi etiketlemese bile.