Η δική της ιστορία τάνγκο της πόλης
Τάνγκο στην ουρουγουανή όχθη: La Cumparsita και η milonga
Η υπόθεση του Μοντεβιδέο για να θεωρείται μία από τις δύο γενέτειρες του τάνγκο, και το τραγούδι που σχεδόν κάθε μπάντα της πόλης ξέρει ακόμα να κλείνει μια βραδιά.
Δείτε εισιτήρια για το Primuseum στο GetYourGuide ↗Δύο πόλεις, ένας ποταμός
| Η διεκδίκηση του Μοντεβιδέο | Η διεκδίκηση του Μπουένος Άιρες | |
|---|---|---|
| Οι ρίζες του χορού | Μεγάλωσε στις ίδιες λιμενικές συνοικίες σε αυτή την όχθη του Río de la Plata | Μεγάλωσε στις ίδιες λιμενικές συνοικίες στην άλλη όχθη |
| Αναγνώριση από την UNESCO | Μέρος της κοινής υποψηφιότητας Αργεντινής–Ουρουγουάης του 2009 | Ίδια κοινή υποψηφιότητα |
| Ο ύμνος | Η «La Cumparsita», γραμμένη από έναν 18χρονο φοιτητή του Μοντεβιδέο, είναι από το 1997 εκ του νόμου ο Πολιτιστικός και Λαϊκός Ύμνος της Ουρουγουάης | Ηχογραφήθηκε και διαδόθηκε από γενιές αργεντίνικων ορχηστρών |
Ένα ποτάμι, δύο πόλεις, ένας χορός
Το τάνγκο διαμορφώθηκε τη δεκαετία του 1880 στις φτωχότερες περιοχές του λιμανιού και στις δύο όχθες του Ρίο ντε λα Πλάτα — το Μοντεβιδέο στη μία όχθη, το Μπουένος Άιρες στην άλλη. Το ίδιο μείγμα Ευρωπαίων μεταναστών, αφρο-απογόνων κοινοτήτων και αγροτικών μεταναστών που είχαν μετακινηθεί και στις δύο πόλεις-λιμάνια ένωσε τη δική του μουσική — αργεντίνικη μιλόνγκα, ισπανο-κουβανέζικη χαμπανέρα και το ουρουγουανό candombe με τα τύμπανά του — σε αυτό που έγινε το τάνγκο. Δεν είναι ένας χορός που τον επινόησε μόνη της η μία πόλη ή που μπορεί να τον διεκδικήσει εξ ολοκλήρου, ό,τι κι αν υπονοεί η μεταξύ τους αντιπαλότητα σε έναν επισκέπτη που έχει ακούσει μόνο την εκδοχή του Μπουένος Άιρες.
Μια εγγραφή στην UNESCO με δύο ονόματα πάνω της
Το 2009, η UNESCO πρόσθεσε το τάνγκο στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας. Η υποψηφιότητα κατατέθηκε από κοινού από την Αργεντινή και την Ουρουγουάη — μια επίσημη, τεκμηριωμένη αναγνώριση ότι ο χορός ανήκει και στις δύο όχθες του ποταμού, όχι περισσότερο στη μία πρωτεύουσα απ' ό,τι στην άλλη. Είναι μία από τις σχετικά λίγες πολιτιστικές εγγραφές της UNESCO που κατέχουν από κοινού δύο χώρες, και οι ίδιοι οι φορείς τουριστικής προβολής της Ουρουγουάης στηρίζονται σε αυτήν ως το ισχυρότερο τεκμήριό τους ότι το Μοντεβιδέο δεν είναι υποσημείωση στην ιστορία του τάνγκο του Μπουένος Άιρες.
Το τραγούδι που έγραψε ένας φοιτητής σε ένα δανεικό πιάνο
Ο Gerardo Matos Rodríguez ήταν ένας 18χρονος φοιτητής αρχιτεκτονικής όταν έγραψε τη μελωδία που έγινε η «La Cumparsita», δουλεύοντάς την στο πιάνο του κτιρίου της φοιτητικής ομοσπονδίας του Μοντεβιδέο και όχι σε ένα επαγγελματικό στούντιο. Ζήτησε από έναν φίλο του να δείξει την παρτιτούρα στον αρχιμουσικό Roberto Firpo στο Café La Giralda του Μοντεβιδέο· ο Firpo τη διασκεύασε σε πλήρη ενορχήστρωση τάνγκο και την παρουσίασε για πρώτη φορά με την ορχήστρα του στο ίδιο καφέ στις 19 Απριλίου 1917. Στίχοι προστέθηκαν αργότερα από τους Αργεντινούς συγγραφείς Pascual Contursi και Enrique Maroni, και το συνδυασμένο τραγούδι έγινε ένα από τα πιο ηχογραφημένα τάνγκο στον κόσμο.
Ο Πολιτιστικός και Λαϊκός Ύμνος της Ουρουγουάης
Το 1997, το κοινοβούλιο της Ουρουγουάης ψήφισε τον Νόμο 16.905 που ανακήρυξε την «La Cumparsita» Πολιτιστικό και Λαϊκό Ύμνο της χώρας — μια επίσημη τιμή διακριτή από τον πραγματικό εθνικό ύμνο της Ουρουγουάης, «Orientales, la Patria o la Tumba», που υιοθετήθηκε το 1833. Κανένα άλλο τάνγκο δεν κατέχει τέτοιο νομικό καθεστώς ούτε στην Ουρουγουάη ούτε στην Αργεντινή, και είναι ένα γεγονός που το Μοντεβιδέο τείνει να επικαλείται κάθε φορά που οι δύο πόλεις διαφωνούν για το σε ποια πραγματικά ανήκει το τάνγκο.
Η μιλόνγκα, τότε και τώρα
Η «Milonga» έχει διπλό ρόλο στο τάνγκο: είναι μια παλαιότερη, ταχύτερη μορφή χορού που τροφοδότησε την εξέλιξη του τάνγκο τον 19ο αιώνα, και είναι επίσης η σύγχρονη λέξη για μια κοινωνική βραδιά χορού τάνγκο, όπου ντόπιοι και επισκέπτες που ξέρουν να ακολουθούν χορεύουν μεταξύ τους αντί να παρακολουθούν μια παράσταση. Το Μοντεβιδέο έχει τη δική του σκηνή milonga, ξεχωριστή από μια φόρμουλα δείπνου-και-παράστασης όπως του Primuseum — χωρίς δείπνο, χωρίς καθιστή παράσταση, μόνο μια πίστα χορού, έναν DJ ή ζωντανή μπάντα, και χορευτές που ήρθαν να χορέψουν παρά για να τους σερβίρουν γεύμα.
Τι σημαίνει αυτό για μία βραδιά στο Primuseum
Δεδομένου πόσο στενά ταυτίζεται η «La Cumparsita» ειδικά με το Μοντεβιδέο, είναι ασφαλές στοίχημα ότι η μπάντα θα την παίξει κάποια στιγμή μέσα στη βραδιά — οι περισσότερες μπάντες τάνγκο του Ρίο ντε λα Πλάτα, και στις δύο όχθες, τη θεωρούν σχεδόν υποχρεωτική σε ένα σετ φτιαγμένο για επισκέπτες. Δεν είναι εγγυημένο για κάποια συγκεκριμένη βραδιά, καθώς το ακριβές σετλιστ εξαρτάται από το ποιος παίζει και τι ζητάει η αίθουσα, αλλά είναι το ένα αίτημα που είναι πιθανότερο να ακούσετε να ικανοποιείται πριν τελειώσει η βραδιά.